„U nas zawsze grało się inaczej” nie musi kończyć partii domina. Różne zestawy i rodzinne tradycje oznaczają różne zasady. Najłatwiej wybrać jeden wariant i zapisać cztery ustalenia przed rozdaniem.
1. Kto zaczyna
Możecie wskazać rozpoczynającego losowo albo przyjąć zasadę najwyższego dubletu. Ustalcie też, co robicie, jeśli nikt nie ma dubletu. W swobodnej grze najprościej zmieniać rozpoczynającą osobę po każdej rundzie.
2. Co oznacza brak ruchu
Wybierzcie jedną opcję:
- Bez dobierania: osoba bez pasującej kostki czeka do następnej kolejki.
- Jedno dobranie: bierze jedną kostkę i zagrywa ją, jeśli pasuje; inaczej czeka.
- Dobieranie do skutku: dobiera, aż znajdzie pasującą kostkę lub skończy się zapas.
To propozycje umowy do gry domowej. Nie mieszajcie ich w trakcie jednej rundy.
3. Czy dublet tworzy rozgałęzienie
W prostym łańcuchu kostka 3–3 nadal ma tylko dwa końce gry. Samo ułożenie jej w poprzek nie pozwala dokładać z czterech stron. Jeśli gracie w odmianę z rozgałęzieniami, potrzebujecie jej pełnej instrukcji.
4. Jak rozstrzygacie blokadę
Umówcie się, czy przy braku ruchów porównujecie sumę kropek pozostałych w ręce, czy kończycie remisem. Ustalcie też, czy wyniki poszczególnych rund będziecie sumować.
Gotowa umowa na pierwszą partię
„Gramy w dwie osoby, po siedem kostek. Zaczynam ja, następną rundę zaczynasz ty. Bez ruchu dobieramy jedną kostkę. Dublety nie tworzą rozgałęzień. Wygrywa osoba bez kostek; przy blokadzie osoba z mniejszą sumą kropek”.
Pełny przebieg takiej rozgrywki znajdziesz w poradniku zasady gry w domino. Zamiast rozstrzygać, kto pamięta „jedyną prawdziwą” wersję, wybierzcie tę, w którą dziś chcecie wspólnie zagrać.
