Nie musisz znaleźć słów, które naprawią czyjąś stratę. Krótka, szczera wiadomość wystarczy, żeby dać znać o swojej obecności. Możesz wyrazić żal, wspomnieć zmarłą osobę i zaoferować konkretną pomoc. Odbiorca nie musi odpowiadać.

Krótka wiadomość

„Bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojej mamy. Myślę o Tobie i Twoich bliskich. Nie musisz teraz odpisywać”.

Zmień określenie relacji, zamiast używać ogólnego „z powodu straty”, jeśli wiesz, kto zmarł.

Do osoby, którą znasz mniej blisko

„Proszę przyjąć moje szczere wyrazy współczucia z powodu śmierci [imię lub określenie relacji]. Myślami jestem z Państwem w tym trudnym czasie”.

To wystarczy. Nie trzeba rozbudowywać wiadomości o cytat ani długą refleksję.

Kiedy znasz osobę zmarłą

„Bardzo mi przykro, że zmarł Twój tata. Pamiętam, jak [krótkie, prawdziwe wspomnienie]. Będę go ciepło wspominać. Myślę o Was”.

Wybierz jedno wspomnienie. Rozbudowaną historię możesz opowiedzieć później, jeśli bliska osoba będzie chciała jej posłuchać.

Kiedy chcesz pomóc

„Mogę w środę przywieźć obiad albo zrobić zakupy. Czy któraś z tych rzeczy byłaby pomocna? Jeśli teraz nie masz siły o tym decydować, rozumiem”.

Proponuj tylko to, co rzeczywiście możesz zrobić. Zapytaj przed odwiedzinami, publikowaniem zdjęć lub organizowaniem pomocy w imieniu rodziny.

Na kartkę do kwiatów

„Z głębokim współczuciem. Myślami jesteśmy z Wami. [Podpis]”.

„Z żalem żegnamy [imię]. Będziemy pamiętać. [Podpis]”.

Kiedy nie wiesz, co powiedzieć osobiście

Możesz powiedzieć: „Bardzo mi przykro. Nie wiem, co powiedzieć, ale chcę być obok”. Potem pozwól rozmowie zwolnić. Cisza nie oznacza, że robisz coś źle. Zapytaj przed przytuleniem.

Słowa, które mogą nie pomóc

Lepiej nie zakładać, że wiesz, jak ktoś się czuje. Zdania „musisz być silny”, „czas leczy rany” lub „przynajmniej…” mogą zabrzmieć jak próba szybkiego zamknięcia tematu. Religijnego pocieszenia użyj wtedy, gdy wiesz, że jest bliskie odbiorcy.

Pamiętaj także później

Jeśli chcesz utrzymać kontakt, odezwij się ponownie z prostą propozycją: „Mogę jutro pójść z Tobą na spacer. Jeśli nie masz ochoty, w porządku”. Nie wyznaczaj terminu, po którym ktoś powinien wrócić do zwykłego samopoczucia.

Te przykłady służą codziennemu kontaktowi. Nie trzeba przekazywać wszystkich naraz ani szukać najpiękniejszego sformułowania.