Przygotujcie zajęcia o tym, co ludzie lubią robić i czego chcą się nauczyć. Można poznać pracę konkretnych kobiet, a potem dać wszystkim dzieciom przestrzeń na własny pomysł. Nie trzeba dzielić aktywności na „dziewczęce” i „chłopięce”.
Propozycja na 25 minut
Rozmowa: pokaż dwie krótkie historie kobiet ze znanego dzieciom otoczenia, np. bibliotekarki i osoby prowadzącej lokalny warsztat. Opowiedz, na czym polega ich praca. Jeśli zapraszasz gościa, zapytaj wcześniej, co chce pokazać.
Zadanie: każde dziecko rysuje coś, czego chciałoby spróbować. Może to być budowanie, taniec, opiekowanie się zwierzętami albo prowadzenie pociągu.
Wspólna mapa: połączcie rysunki na tablicy zatytułowanej „Czego chcemy spróbować”. Zapytajcie, jakie małe działanie można zorganizować w sali.
Pytania, które otwierają rozmowę
„Co jest potrzebne do tej pracy?”, „Czego ta osoba musiała się nauczyć?”, „Kogo można poprosić o pokazanie nam tego zajęcia?”.
Nie trzeba oceniać, czy dziecięcy plan jest przyszłym zawodem. Wystarczy zainteresowanie.
Miły gest
Jeśli przygotowujecie kartki, mogą zawierać konkretne podziękowanie dla wybranej osoby: „Dziękujemy za pokazanie nam, jak naprawia się książki”. Każde dziecko może włączyć się w przygotowanie.
Nie organizujcie konkursów urody, wyboru „najgrzeczniejszej dziewczynki” ani obowiązkowego występu wyłącznie jednej części grupy.